Sijmen is een jongetje van drie jaar oud.
Hij lijdt aan neuroblastoom kanker.
Hier kunt u informatie vinden omtrent zijn situatie.

Sijmen met trein 2

Roerig weekje

Direct nadat de vijfde kuur vorige week zondag afgelopen was, mochten we naar huis toe. Afgelopen vrijdag hadden we een afspraak voor bloedcontrole bij Sijmen en was er een gesprek met onze oncoloog en de kinderchirurg. Sijmens bloedbeeld zag er prima uit en ook het gesprek met de chirurg was positief. Hij gaf aan dat hij, op basis van de MRI-scan die na de vierde kuur gemaakt is, inschat dat de tumoren in de buik nu al goed te opereren zijn. Mogelijk kan dat zelfs toch in één operatie. Het doel is om de tumoren voor minimaal 95% te verwijderen en dat lijkt te kunnen lukken. De operatie zal echter pas na de zesde kuur plaatsvinden. Dit zal waarschijnlijk in de loop van januari zijn. Voor die tijd, in de eerste week van januari, zal nog een uitgebreide evaluatie gedaan worden met een batterij aan onderzoeken om een zo up-to-date mogelijk beeld te krijgen. Als het beenmerg schoon is, zal daarna de aferese plaatsvinden. Dit gesprek gaf ons goede moed. Het klonk allemaal een stuk positiever dan vorige week.

Afgelopen weekend was het even chaos. In de nacht van zaterdag op zondag moest Sijmen plotseling flink overgeven en moesten we direct naar het ziekenhuis voor een spoedopname. Nicole werd zelf die nacht ook behoorlijk ziek. Erik ging dus met opa en Sijmen naar Utrecht. Onderweg moest Sijmen nog twee keer overgeven en in het ziekenhuis was het meteen weer raak. Hij had er ook flinke koorts bij. Gelukkig werd het daarna rustiger. Hij werd ‘s nachts aan het infuus gelegd om voldoende vocht binnen te krijgen en in de loop van de zondag knapte hij weer wat op. Maandagochtend mocht hij daarom weer naar huis.

Dat bleek achteraf wat te vroeg, want goed en wel thuis moest hij meteen weer flink overgeven. Later bleek hij de toegediende ORS ook nog niet te kunnen verdragen. ‘s Avonds maakten we dus maar weer rechtsomkeert richting het ziekenhuis. Twee nachtjes later ging het gelukkig weer zo goed dat er geen reden meer was om in het ziekenhuis te blijven. Op dat moment waren Jitse en beide oma’s echter ook al geveld door het virus. Bijna de hele familie is dus al aan de beurt geweest. Gelukkig is iedereen inmiddels weer aan de beterende hand.

Dat moet ook, want volgende week staat de zesde chemokuur alweer op het programma. Sijmen moet daar zo sterk mogelijk aan de start verschijnen. Maar de rest van de familie moet hem natuurlijk ook goed kunnen ondersteunen. Komende dagen staan dus in het teken van aansterken. Goed eten en drinken en op tijd rusten is het devies.