Sijmen is een jongetje van drie jaar oud.
Hij lijdt aan neuroblastoom kanker.
Hier kunt u informatie vinden omtrent zijn situatie.

Sijmen met trein 2

Herstellen van de operatie

Vrijdagochtend kregen we te horen dat Sijmen ‘s middags de Intensive Care al mocht verlaten. Hij deed het zo goed dat het niet langer nodig was om daar te blijven. Dat betekende dat hij drie dagen eerder naar de verpleegafdeling mocht dan we op voorhand verwacht hadden. Wat ons wel zorgen baarde, was dat vanaf vrijdagmorgen zijn temperatuur begon op te lopen. In de loop van die middag had hij tegen de 41 graden koorts. Met paracetamol en antibiotica kon dit steeds een beetje onderdrukt worden, maar toch bleef zijn temperatuur met pieken erg hoog. Dit kan een gevolg zijn van de operatie, maar het zou ook kunnen duiden op een infectie. Vrijdagavond kreeg hij daarnaast nog een enorme pijnaanval. Hij kon moeilijk aangeven waar het precies zat, maar het leek erop dat hij pijn in zijn buik had. Mogelijk waren het zijn darmen die opspeelden. Die komen weer langzaam op gang na de buikoperatie. Gelukkig zakte de pijn weer weg. Wel heeft hij die nacht nagenoeg niet geslapen.

Zaterdag bleek dat zijn bloed een verhoogde ontstekingswaarde liet zien en had Sijmen het heel zwaar. Hij is echter een doorzetter en een vechter. Hij klaagt niet, incasseert en is keihard voor zichzelf. Hij had heel veel pijn en hoge koorts. De koorts had nu al minder moeten zijn. De epidurale medicatie is daarom aan het begin van de avond stopgezet. Dit zou namelijk een potentiële infectiebron kunnen zijn. Er werd andere pijnmedicatie gegeven en ‘s avonds om 22:00 uur is uiteindelijk de epiduraal verwijderd. Deze nacht heeft Sijmen nog één pijnaanval gehad. De volgende ochtend werd ook zijn katheter eruit gehaald. Dit alles om uit te sluiten dat hier een infectie vandaan kwam.

1464664_339221189618420_3247363973536596594_n

Achteraf leek dit een hele goed zet geweest te zijn. Sijmen had daarna veel minder hoge koorts. Met vlagen had hij nog wel pijn, maar hij heeft natuurlijk ook een enorm zware operatie achter de rug. Hij plaste zondagochtend al goed en de sondevoeding, die langzaam opgestart is, deed hem goed. Hij was nog erg moe, dus naast het liggend in bed spelen met zijn auto’s en het lezen van boekjes, lag hij veel te slapen, of rustte hij uit door lekker vanuit bed televisie te kijken. Later op de dag besloot hij dat het tijd was om uit bed te gaan en bij ons op schoot te zitten. Eerst alleen om wat te hangen, maar ‘s avonds heeft hij even zitten tekenen en kleien aan tafel. Hij heeft zelfs nog een paar stapjes gelopen! De verpleging stond net als wij versteld van de enorme sprongen voorwaarts die hij sinds gisteren heeft gemaakt. En dan te bedenken dat het oorspronkelijke uitgangspunt was dat hij nu nog op de Intensive Care zou liggen…

Hopelijk blijft alles nu de positieve kant op gaan en herstelt onze kanjer zo spoedig mogelijk. In ieder geval gaan wij alles doen wat binnen onze mogelijkheden ligt. Het is voor ons erg zwaar, maar we hebben alles voor hem over.